Wauw, het kostte me echt superveel moeite vandaag om weer in een werkritme te komen. Ik zal je de details besparen, maar laten we zeggen dat ik behoorlijk energieloos en overprikkeld ben na zes weken zomervakantie.

Ik begon mijn werkweek met het wegbrengen van de kinderen. Mijn grote vriend zit al weer in groep 5, en mijn kleine meisje gaat de laatste maanden bij de oppas in. Na de kerstvakantie zal ook dochterlief naar de basisschool gaan. Het duurt nog even gelukkig, maar ik merk dat het toch al grip op me heeft, zo’n grote verandering op komst. Zo’n mijlpaal. Plus de weet dat ze me hard nodig heeft om haar daarin te begeleiden.

Eenmaal weer thuis haalde ik eerst maar eens een stofzuiger door mijn kantoor. Daarna schoof ik een ENORME stapel achterstallig papierwerk naar de hoek van mijn bureau, zodat er tenminste weer ruimte was voor mijn laptop. Het voelde niet goed om het zo te doen, maar ik had een bel-afspraak met een klant, dus ik had snel ruimte nodig om te werken.

Een belletje en een aantal mails verder besloot ik een Facebook-update te doen. Er moest geluncht, en oh ja… wat zijn eigenlijk mijn plannen voor de komende weken? De middag besloot ik te besteden aan het maken van een nieuwe to-do-lijst en ‘routeplanner’.

Inmiddels moet ik al weer bijna naar school om mijn vijfdegroeper op te halen. Ik hoop dat hij een fijne eerste dag heeft gehad. En dat die wat minder stuurloos was dat de mijne. Morgen weer verder.

Heb jij ook zo’n moeite om er weer in te komen na de zomer?

2 Reacties

  1. Daarom probeer ik die eerste werkdag ALTIJD zonder afspraken te plannen. Maandag ga ik weer aan de slag, en het enige agendapunt is: plannen maken. Werkze!

Geef een reactie

Je email adres wordt niet gepubliceerd. Required fields are marked *

Post comment