Het is een thema! Dacht ik weer even heel origineel te zijn, hangt het blijkbaar in de lucht. Gisteren las ik het blogartikel ‘Drempel laag bloggen’ van Henk-Jan Winkeldermaat. Hij is klaar met bloggen voor een niche, of marketing-bloggen an sich. Hij pleit voor een lagere drempel bij het bloggen. Niet te veel nadenken van tevoren ‘ik moet nú een blog over dat-en-dat schrijven’, maar schrijven, schrijven, schrijven. En wel zien waar het naartoe gaat. Klinkt een beetje als mijn eigen werkwijze in het bloggen.

“De lat moet hoog, de doelgroep moet bediend worden met hoge kwaliteit content. Jij bent de expert die gevolgd moet worden.

Dikke gaap.

Hoe vaak ik mezelf dit niet heb wijsgemaakt. Dat je blogt voor je lezers, dat je je niche moet zoeken en daar de beste in moet worden.

Het verkrampt me. Dus dat doe ik niet meer, heb ik met mezelf afgesproken.“

uit: ‘Drempel laag bloggen’ van Henk-Jan Winkeldermaat

 

Door Henk-Jan kwam ik uit bij het artikel ‘Blogdrift’ van Frank Meeuwsen. Een heerlijk mijmerblog dat mij ook laat nadenken over waarom ik nou zo graag wil bloggen, maar ook wat me al die tijd tegenhield. Het vlug, vlug, even snel. Alles sjeest over je scherm, de ene quote na de andere beeldige insta-foto, live’s, stories, likes, comments.

Maar ik besefte: dit is wat ik mis in de ratrace van social media. Je gedachten de vrije loop laten. Inspiratie opdoen, dingen leren, je gedachten en inzichten delen met de wereld. Omdat ze eruit moeten. Omdat ze waardevol zijn. Maar niet bedoeld om persé likes of comments mee te scoren. Of te verkopen.

Ik wil schrijven, schrijven, schrijven. Mijn verhalen vertellen. Zonder de beperking van een aantal tekens, zonder de strakke riem van het algoritme dat bepaalt wie jouw updates zien.

En zonder er een label aan te hangen van ‘content marketing’, ‘social selling’, bedrijfsbloggen, strategie. Dat zijn woorden waar ik van dichtklap. Waar mijn inspiratieflow juist van stokt. Ik wil mezelf hervinden.

Social media geeft me nu het gevoel van een overdrukke kroeg waar iedereen om aandacht schreeuwt.

Ik merk dat ik meer op zoek ben naar een Grand café, waar ik rustig en met vertrouwen een gesprek met diepere inhoud kan hebben. Maar zonder de intentie dat het meteen diep moet zijn. Het mag gewoon ontstaan. Snap je het nog?

Ik wil dat mijn blog ontstaat. Door dat wat er door inspiratie of creatieflow uit ‘moet’. Ik wil het niet meer hoeven verzinnen. Niet meer hoeven bedenken.

Ik sta open voor de onstopbare inspiratieflow.

Laat de blogdrift maar komen.

Geef een reactie

Je email adres wordt niet gepubliceerd. Required fields are marked *

Post comment