Afgelopen week ging het in de ’52 weken bloggen’-groep over het plannen en je aan planningen houden. Het máken van zo’n blogplanning bleek niet eens het probleem. Ideeën genoeg in de groep. De inspiratie vloeit overal. Maar om je dan tussen de dagelijkse dingen door ook te hóuden aan je eigen planning, dat is een uitdaging. En natuurlijk herken ik deze uitdaging. Het is niet voor niets dat ik zelf ook af & aan heb geblogd afgelopen jaren. Het schoot er steeds bij in.

Ik heb echt een haat-liefde verhouding met planningen.

Toen ik nog een blog had voor de hobby (lifeblog als student, later een lifestyle- & mamablog), maakte ik bijna dagelijks tijd om aan mijn blog te werken. Het was gewoon ontspanning na een dag werken. Soms schreef ik zelfs tussen twee werktaken door even voor mijn blog. Elke dag deed ik wel iets. Al was het iets heel kleins als het opschrijven van een titel in een conceptberichtje. Als aanjager voor het schrijven van dat artikel een paar dagen later. Of ik sleutelde aan een lettertype, kleurtje of beeldmateriaal. Mijn blog was gewoon één van de leuke dingen die ik deed op een dag. Het hoorde erbij, ik wílde dat het erbij hoorde. Mijn blog was belangrijk voor me.

 

Waarom gestopt met lifestylebloggen?

Wat precies de reden is geweest dat ik stopte met mijn lifestyleblog, dat weet ik niet. Het is ergens geweest in de tijd dat ik een tweede kind kreeg en het allemaal erg zwaar vond. Ik worstelde met mijn gezondheid, met het wennen aan de situatie met een nét schoolgaand kind, een baby, een huishouden, een bedrijf, een blog en een aantal community’s waar ik als community manager aan het roer stond.

Daarbij werden er tijdens mijn 2e zwangerschap foto’s van mijn zwangere buik misbruikt en dat heeft mijn gevoel van online veiligheid een knauw gegeven. Ik besloot geen foto’s van mijn kinderen meer online te delen, gooide de focus naar ‘zakelijk bloggen’ en verloor daarmee mijn passie voor het bloggen. Natuurlijk maakte het blogwereldje ook een enorme ontwikkeling door, het werd commerciëler. Met veel advertenties, advertorials, winacties. En de ratrace om bezoekersaantallen en seo-scores. Zo jammer.

Soms mis ik het bloggen heel erg. Het persoonlijke bloggen. Het delen van wat je meemaakt, wat je denkt, wat je ergens van vindt, wat je ziet, hoort, ruikt. Dat je deelt wat je bezig houdt. Ik mis het soms gewoon om mijn visie op de wereld (om me heen) te delen om anderen te inspireren. Om mijn enthousiasme of verwondering te delen. Soms een hart onder de riem te steken, aan te moedigen, te motiveren. Om gewoon een glimlach op het gezicht te geven ergens tussen de dagelijkse dingen door. Een stukje herkenning te bieden.

 

Maar hoe kóm ik hier nou bij terwijl dit artikel gaat over plannen en prioriteiten stellen?

Kijk, hier hou ik nou van. Alles heeft met elkaar te maken. Het feit dat ik een blogartikel wilde schrijven over plannen & prioriteiten stellen. Want ik hou heel erg van plannen, nieuwe plannen maken, planningen daarvoor maken. Maar me daar aan houden, dat is een ramp. De lijstjes verdwijnen vaak naar de achtergrond. Ik heb ook moeite met prioriteiten stellen. Met beslissen en kiezen wat van de lange to-do-lijst nu éérst moet gebeuren. En dát heeft weer alles te maken met hoe belangrijk je de taken en projecten vindt om jouw doelen te bereiken.

Daarvoor moet je wél helder hebben wat je doelen zijn. Waar je het voor doet. Wat je wilt bereiken. En als ik het dan nog ingewikkelder maak: of dat wat je plant en prioriteit geeft, wel bijdraagt aan je levensmissie. Of het je verder brengt naar die stip aan de horizon waar je naartoe werkt met je werk en je leven. En dat maakt wat jouw (en mijn!) planning maakt of kraakt.

 

Dit is wat je (blog)planning maakt of kraakt.

Zijn de dingen die je op je planning & to-do-lijst zet ook écht de dingen die je belangrijk vindt? Ik moet nu meteen denken aan de Covey / Eisenhower matrix uit time-management trainingen. Urgent vs belangrijk, en de vier combinaties daarvan. Wat ik daarvan als les herinner, is dat je altijd de zaken die je belangrijk vind, maar die NIET-urgent zijn tóch (als eerste) doet op een dag. Want jij vindt ze belangrijk, dus je plant er tijd voor in en doet ze, want anders blijven ze liggen. Ze zijn immers niet urgent, en honderd andere dingen wel op een dag. En dan is de dag voorbij. Dus: inplannen en dóen.

Als jij je blog belangrijk vindt, dan maak je er dus tijd voor. Al is het maar 10 minuten op een dag. Natuurlijk is het ook interessant om te kijken waaróm jij je blog belangrijk vindt, waarom je er tijd aan wilt besteden. Wat is het dat jij eruit haalt of hoopt te halen, waarom je er ook tijd en energie in wílt steken? Hoe draagt jouw blog bij aan je doelen en verlangens?

 

Verandering van spijs doet schrijven

Terug naar mijn lifestyleblog. Het stoppen met mijn lifestyleblog kwam doordat ik vastliep. Ik schreef over mijn persoonlijke leven. Dat op dat moment bijna 90% bestond uit de kinderen. Ik zat in de ‘baby-bubble’. Het ging alleen nog maar over luiers, lachjes en peuterpuberbuien. En hoe lastig het wel niet was om dat te combineren met een eigen bedrijf. Na het foto-misbruik-verhaal heb ik het nog even geprobeerd als ‘Bizzmama’, zonder foto’s van mijn kroost, maar ook daarmee moest ik stoppen. De ziel was eruit.

Inmiddels ben ik uit de luiers, of nou ja.. mijn kínderen, en merk ik dat het bloggen écht mis. Niet alleen hier, met de hoofdmoot op schrijven & bloggen voor je bedrijf. Maar ook op een persoonlijk blog. Want mijn persoonlijke blog was toch wel mijn uitlaatklep, mijn manier om mezelf te laten zien als persoon, om ervaringen te delen, waar je kon lezen hoe ik schrijf, wat me interesseert, hoe ik denk, wat me beweegt in het leven. En het is voor mij een vorm van persoonlijke ontwikkeling, waarmee ik óók gelijkgestemde mensen ontmoet. Een soort netwerktool, als je het dan weer in bedrijfstermen wilt gieten.

Dus mijn voornemen om meer te gaan bloggen, gaat zich verspreiden op twee aparte plekken. Hier op Studio Schrijf komen persoonlijk geschreven artikelen die te maken hebben met schrijven voor je bedrijf, bloggen voor je bedrijf, nieuwsbrieven en social media teksten. En de achterliggende theorie en mindset daarvan.

 

Nieuwtje!!

Binnenkort start ik mijn persoonlijke blog opnieuw, waar ik ook over andere onderwerpen zal schrijven. Zoals mijn leven, creativiteit, kunst & cultuur, DIY, upcycling, dagboekschrijven, journaling, lifestyle, interieur, vintage vondsten, persoonlijke ontwikkeling en spiritualiteit. Om te laten zien wie ik ben. Om te verbinden met gelijkgestemde mensen.

En daar plan ik tijd voor in. Omdat persoonlijke ontwikkeling voor mij belangrijk is, mezelf creatief uiten voor mij belangrijk is, en het leven belangrijk voor me is. Omdat ik vóel dat ik een verschil kan maken, door op mijn manier te schrijven over álles wat me interesseert en raakt. Misschien maak ik wel een verschil voor jou? (Laat het me gerust weten, vind ik fijn om te horen.)

Hoe zit het met jouw planning & prioriteiten? Staan er op jouw to do lijst ook taken waar je eigenlijk niet mee bezig wilt zijn? Zou het schrappen daarvan ruimte maken voor de dingen die je écht wilt doen om je eigen droomdoelen na te streven? 

 

Geef een reactie

Je email adres wordt niet gepubliceerd. Required fields are marked *

Post comment