Anke VerbruggenHet blijft bijzonder hoe een woord of zin je zó kan raken dat je vol schiet. Het gebeurde mij tijdens de Strategiedag van Anke Verbruggen. De strategiedag die last-minute niet meer over strategie ging. Maar uiteindelijk toch wel.

Nu had ik die ochtend thuis vóór schooltijd al drie driftbuien van mijn zoon achter de rug. Ik was moe. Leeg. Toch voelde ik mijn hand omhoog gaan, ik wilde reageren op de presentatie. Maar er gebeurde iets geks in mijn energie. Heel even voelde ik hoe mijn zoon zich moet voelen vlak voor zo’n bui.

 

Als een vulkaan die op springen staat.

Er móet iets uit. Geen idee wat, hoe of langs welke weg.

Ik brak toen ik eenmaal aan het woord kwam. Ik struikelde over ál mijn emoties, gedachten en gevoelens. Ik voelde zó veel tegelijk. Hortend en stotend, met veel tranen, probeerde ik duidelijk te maken hoe ik dicht ga van dingen als groot, groter, grootst nastreven. Van strategieën. Naar 25k-lanceringen door een sales funnel, jezelf als een merk neerzetten met personal branding, over online marketing, contentmarketing, storytelling, sales pagesconversie, leadership, next level, high end en meer van die Grote Professionele Termen.

Al mijn frustraties, angsten en verdriet van de afgelopen jaren kwamen bij elkaar. Zowel vanuit privé als bedrijf. Maar meer gaat het om de combinatie van die twee. Want beide kanten horen bij mij. Alles is één. Echt bijzonder hoe Anke dit voor elkaar kreeg (complimenten Anke!) Ik stond gewoon te huilen voor een groep van 60 ondernemers. Er kwamen wildvreemde mensen naar me toe. Met bemoedigende woorden, complimenten, respect, tips en adviezen. Zó lief! Zo waardevol.

De struggles zijn nog niet voorbij, maar ik heb door alle input van deze dag, als druppel in mijn emmer krachtige keuzes gemaakt. Beslissingen genomen die ik vorige maand op deze dag nog niet durfde te nemen.

 

Ik voel me 10 kilo lichter!

Deze Strategiedag was op meerdere fronten bijzonder, maar voor mij was het wel een doorbraak. Ik kreeg de bevestiging dat ik anders mag denken dan ‘de rest’, dat ik anders mag zíjn dan de geldende ‘zo hoort het’. Dat ik dat júist mag vertellen. En dat ik er dan nog steeds gewoon bij hoor. De laatste tijd komen er veel oude (valse) overtuigingen los, waar ik mee aan de slag mag. Een pittig proces, maar waardevol. Ik ben hard aan het groeien qua persoonlijke ontwikkeling. Soms gaat het een beetje té snel en kan ik mezelf niet bijbenen. Dan krijg je dus dit soort uitbarstingen van opgekropte frustraties en gevoelens. Maar het was goed. Het moest zo zijn. Zo zwaar en gefrustreerd als ik me die ochtend voelde, zo bevrijd voelde de middag. Ik voel me 10 kilo lichter én rijker.

 

Waar ondernemen voor mij om draait

De dagen erna waren nog een grote rollercoaster. Een puzzel naar hoe ik dit alles kon verwoorden. Maar wat voelt het fijn om te kunnen zeggen dat ik nu glashelder heb wat ik wil. Waar ondernemen voor míj om draait. Het gaat me om Groots Léven. In de avonturen van de dagelijkse dingen. Ik wil ‘Family First’. De stabiele basis zijn in mijn gezin. Mijn zoon helpen. Genieten van dochterlief’s laatste jaar thuis voordat ze naar school gaat. Ik wil de rots in de branding zijn die mijn man en kinderen op het moment nodig hebben. Dit is wat ik nu mag doen. Mijn belangrijkste taak de komende tijd.

Ik zei dit soort dingen eerder, maar toen voelde ik het nog niet. Nu vóel ik het en durf ik er voor te staan. Acties te ondernemen. Mijn belangrijkste taak is de beste moeder en vrouw te zijn die ik nu kan zijn. En dat betekent voor mij nu eerst een pas op de plaats als ondernemer, klein blijven in termen van succes, status en winst.

Ik neem afstand van het geldende streven naar méér volgers, méér klanten, méér omzet, groot, Groter, GROOTSE lanceringen en de hele wereld verbeteren.

Ik voel me GROOTS dat ik de kracht voel om te kiezen voor klein. Kleine kring, family first, doen wat ik nú te doen heb. Zonder vooraf het grotere geheel te overzien.

Zoals mijn inspirator Lou Niestadt altijd zegt: “Volg je vuurtje, dat wat er aan je trekt. Je weet niet waar het toe leidt.”

Het is voor het eerst dat ik daar met heel mijn hart op durf te vertrouwen.

 

Anke, dankjewel voor deze bijzondere dag!

To be continued…. 

 

1 Reactie

  1. Herkenbaar! Mijn pleegzoon wilde ik ook een zo goed mogelijke pleegmoeder geven en nu hij weer thuis is en wij niet meer zo nodig kan ik me pas op mijn bedrijf richten. Grappig, ik werd eerst even ziek voordat ik weer lekker aan de gang kon. was ik toch te hard van stapel gelopen en had ik niet gevoeld, of ik er al aan toe was. Ik heb zo’n goed gevoel over de keuze vorig jaar. Helderheid. Deze powerwoman mag kiezen waar zij haar focus op richt, en ja, dat mag jij ook! Blessed be.

Geef een reactie

Je email adres wordt niet gepubliceerd. Required fields are marked *

Post comment