Mijn Moment, Petra Wiebenga, Studio SchrijfWat is ‘Mijn Moment’ voor project? Sinds 2003 vraagt Henk-Jan Winkeldermaat van PunkMedia zijn netwerk om hun meest dierbare, belangrijkste, mooiste, meest aangrijpende of karakteristieke moment van het afgelopen jaar te vertellen. In een geschreven verhaal van maximaal 500 woorden. Elk jaar weer zijn er bijzondere verhalen, maar ook gewone momenten die achteraf gezien bijzonder bleken te zijn.

Meedoen aan ‘Mijn Moment’ gaat op uitnodiging, maar op zijn website staat: “iedereen die geïnspireerd is door Mijnmoment kan zijn verhaal schrijven op z’n eigen platform en twitteren met hashtag #mijnmoment.” Ik voel me dit jaar voor het eerst geroepen om hier iets mee te doen.

 

Mijn moment van 2017

Laat ik voorop stellen dat er veel positieve punten waren dit jaar. Na de lancering van mijn nieuwe website, volgde de ene schrijfopdracht na de andere. Ik organiseerde de blogchallenge in februari, met ruim 100 deelnemers! Met een kleinere groep gingen we door met wekelijks bloggen en ondertussen stroomde mijn agenda voller en voller met schrijfopdrachten. Zo vol zelfs dat ik van hot naar her rende, druk, druk druk was en ergens onderweg mezelf en mijn eigen routekaart verloor. Maar dat ging dus niet van de ene op de andere dag.

Eigenlijk is het een sluimerproces van jaren, waarin steeds de vraag terugkomt: waarom doe ik wat ik doe? Wat is mijn rol in het grotere geheel? Mijn doel hier op aarde? Is er iets wat ik écht wil bereiken / neerzetten / nalaten? Wat is mijn zielsmissie?

Die vragen werden weggewuifd door mensen om me heen. ‘Denk toch niet zo moeilijk.’ – ‘Passie volgen? Nee joh! Werk is gewoon werk, er moet brood op de plank.’ Maar sinds mijn kindertijd heb ik zo’n onderbuikgevoel dat er meer moet zijn. Dat ik niet zomaar op de aarde rondloop. Ik vóel een diepere laag, en ik kan er steeds nét niet bij.

 

“Ik zat blanco midden in de ruimte.”

Mijn moment van 2017 is gesplitst. Het eerste deel vond plaats tijdens een tweedaagse training om een ‘happy entrepreneur’ te worden. Maar waar mijn mede-ondernemers vol passie aan de slag gingen met de opdrachten, liep ik vast op de eerste vraag. Die ene vraag die zó belangrijk voor mij is, dat al het andere stokte en ik niet verder kon. Ik besefte dat dit ene moment symbool stond voor mijn huidige leven. Om me heen werd driftig geknipt en geplakt. Dromen en moodboards, om die middag nog om te zetten in marketingplannen en salesfunnels. Ik zat blanco midden in de ruimte. Leeg. Verloren. Ik zocht mijn waarom. Mijn basis van bestaan. De trainer kon daar niets mee. De opdrachten en slides gingen verder. Zonder mij. Met tranen in mijn ogen staarde ik naar buiten. In de haven stapte een gezin met rugzakken in een zeilboot voor een gezellig avontuur.

 

Angst en intuïtief inzicht tussen de koeien

Een paar maanden later vond ik mezelf in een boerenschuur naast een weiland vol koeien. Ik deed mee aan een dagworkshop ‘Intuïtie’. Spannend, maar ik voelde gelukkig ook een bepaalde veiligheid en verbondenheid met de andere deelnemers in die donkere ruimte. We luisterden en deden oefeningen, leerden werken met onze intuïtie en (hoog)gevoeligheid. Ik voelde wat me in de weg stond. Waarom ik zo geremd wordt. Het is de angst om mezelf te zijn, de angst dat ik anders ben en denk, anders dan hoe ik hoor te zijn (volgens wiens verwachtingen?), de angst om niet genoeg te zijn. Niet waardevol genoeg. Niet leuk genoeg. Niet geleerd genoeg. Niet professioneel genoeg. De reden dat ik té graag mijn best wil doen om erbij te horen, maar daardoor steeds net de plank mis sla. (Daar is een woord voor, wat is het ook al weer?) De reden dat ik vlucht of bevries. De reden dat ik me zo verloren voel. Zo ver verwijderd van mijn ziel en zielsmissie. Wie ben ik ook al weer zelf? Wat kom ik hier doen? Ik rijd rondjes op een rotonde zonder ooit een afslag te kiezen, omdat ik niet meer weet waar ik heen wil.

 

De clou

Door de jaren heb ik geleerd wat ik goed kan, en hoe ik bepaalde schrijftechnieken en marketingmethodes kan toepassen. Natuurlijk kan ik goed schrijven en doelen behalen voor mijn klanten. Maar ergens in de loopmolen van het dagelijkse leven ben ik kwijtgeraakt waar ik het zelf allemaal voor doe. Waarom ik wil schrijven. Waarom ik móet schrijven. Moet ik nog wel schrijven? Dingen doen, en doelen behalen is één, weten waaróm je doet wat je doet en waarom je doelen wilt behalen… is een ander verhaal.

Mijn moment van dit jaar? Ik werd me in 2017 bewust van het feit dat ik ben vastgelopen op mijn waarom.

En daar ben ik nu terugkijkend heel dankbaar voor.

.

.

.

Wil je meer lezen over ‘Mijn Moment’ van Punkmedia? Kijk dan op de website van Henk-Jan

Schrijf jij ook over jouw moment van 2017? Deel het hieronder, dan kom ik graag bij je lezen. 

8 Reacties

  1. Wat mooi, dat dat op je pad kwam, Petra! Ik heb jarenlang les gegeven in die intuïtie en mensen positief zien veranderen daardoor. Heerlijk, dat je op je plek was daar een dat het allemaal wat meer helder is voor je.
    Ik vind je een prachtig mens ❤ En wat je met je schrijven neerzet: petje af! Uuuuh, en ik bedenk me nu, dat ik me nog op moet geven voor je nieuwe cursus! 😊😘

    • Wat een lieve reactie Angélika, dankjewel <3 En wat mooi dat jij er jarenlang les in hebt gegeven. Ik kan waarschijnlijk ook nog veel van jou leren. En qua schrijven, je bent van harte welkom in de cursus!

  2. Met tranen in mijn ogen las ik dit. Ik vind het zo knap dat je jezelf hebt toegestaan om te voelen wat je zo belemmerde. Dat je zonder jezelf weg te cijferen de weg naar JOU vond. Afgelopen jaar was een leerjaar voor mij, en ik heb zoveel van jou geleerd! Je bent goed zoals je bent. En je mag fouten maken en iets niet honderd procent goed doen en voor jezelf kiezen. Want jij bent de enige die weet wat jij voor leven wilt. Ik ben super trots op je. Dankjewel voor 2017 en ik kijk uit naar 2018 met jou! <3

    • En hier word ik weer even stil van Wendy, dat mijn stuk je tot tranen roert. Het was een behoorlijke bevalling dit jaar, om door deze worstelingen heen te gaan en mijn weg er in te vinden. Maar wat onwijs fijn om te lezen dat jij ook zoveel van mij hebt geleerd afgelopen jaar. (Dat is overigens wederzijds.) Ik kijk er naar uit om samen verder te lopen komend jaar! <3

  3. Wowie wat mooi geschreven! Kan mij goed voorstellen dat je hier lang over na hebt moeten denken en het moeilijk was om het om te zetten tot een begrijpelijk verhaal.. 🙂

Geef een reactie

Je email adres wordt niet gepubliceerd. Required fields are marked *

Post comment